Music and All Around Me
คุณผู้หญิงคงเคยเกิดอาการนี้บ่อยๆ คือไปเดินชอปปิ้งแล้วก็ซื้อของที่ตอนแรกไม่คิดว่าจะซื้อจนสุดท้ายกระเป๋าแฟบ หมดตัวกลับบ้าน… (สำหรับคุณผู้หญิงที่อ่านอยู่.. ไม่ต้องยิ้มเลย เรารู้ว่าคุณเคย; สำหรับคุณผู้ชาย.. เราเชื่อว่าท่านคงเคยพบเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับคนใกล้ตัว ยิ่งถ้าไปเดินกับแฟนด้วยแล้ว อาจเคยได้ประสบการณ์ตรงเพราะไอ้ที่แฟบน่ะ กระเป๋าคุณผู้ชายไม่ใช่กระเป๋าคุณหญิง)
“HI” เสียงน้อง หมวยหน้าใส ใครก็ไม่รู้ รู้แต่เป็นสาวน้อยวัยกระเตาะเชื้อสายจีน ตรงสเปคเจ้าของ blog ที่คุณกำลังอ่านอยู่นี้เป็นอย่างมากได้ดังเข้ามาก้องอยู่ในโสตประสาทของผู้ เขียนอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
Today during the conducting class, we were talking about how to make career in music.
One of the classmate said that being a musician is like being curse because you just don’t want to do something else beside music.
Last week my ex-roommate came back to visit us.
Jason had been my roommate for 2 years before he graduate and went back to California.
แต่ด้วยความที่เป็นคนใจแข็ง เราเลยต้องยอมตัดใจ บอกน้องแมวไปว่า
“วันนี้คงไม่ได้หรอก.. ต้องขอโทษด้วย”
เชื่อมั๊ยว่าคนบางกลุ่มสามารถใช้ชีวิตอยู่อเมริกาได้ โดยไม่ต้องพูดภาษาอังกฤษเป็น
แถม ยังดูเหมือนจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำอะไรอยู่
วันนี้มีเรื่องฮามากๆมาเล่าให้ฟัง
ก่อนอื่นขอท้าวความนิดนึงว่า ที่ภาควิชา jazz studies จะมีอาจารย์ประจำแต่ละเครื่องมือ
สำหรับ saxophone จะมีอาจารย์อยู่สองคน คือ Eric Nestler สำหรับ classicle และ James Riggs…
และแล้วก็ปิดเทอม…
และแล้วก็ถึงเวลาที่จะได้ ซุ่มฟิตอย่างทำอะไรอย่างที่อยากทำ…
และแล้วก็ถึงเวลาที่ต้อง เขียนเพลงเป็นโหลตามใบสั่งป๊ะป๋า…
This is cool. Now I’m kindda addict to myspaces.com
Listening to music from people who posted their songs on myspaces is much fun and inspiring.
I found myself updating this blog once a month. Well, this is not a good number. I should have written something more